สารบัญ
 อภิธานศัพท์(Glossary)
 บทคัดย่อ(ไทย อังกฤษ)
 บทนำ
องค์ประกอบโดยทั่วไปของระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิ
 หลักการทำงานของระบบตรวจวัด คลื่นสึนามิ
 การกระจายตัวของระบบตรวจวัดคลื่น สึนามิทั่วโลก
 จดหมายเหตุ
 บรรณานุกรม
บทสารานุกรมอื่น ๆ
โทรคมนาคม: นิยามและความหมาย
ประวัติการสื่อสาร
โทรคมนาคมโลก ๑ - โทรเลขและโทรศัพท์
ประวัติการสื่อสาร
โทรคมนาคมโลก ๒ - คลื่นวิทยุและการสื่อสารไร้สาย
ประวัติการสื่อสาร
โทรคมนาคมโลก ๓ - การ
สื่อสารด้วยแสงและการสื่อสารข้อมูลผ่านดาวเทียม
ประวัติการสื่อสาร
โทรคมนาคมโลก ๔-การสื่อสารข้อมูลและเครือข่าย
อินเทอร์เน็ต
ประวัติศาสตร์การสื่อสารไทย: ยุคอดีต
ประวัติศาสตร์การสื่อสาร
โทรคมนาคมไทย: วิวัฒนาการโทรเลขและโทรพิมพ์
ประวัติศาสตร์การสื่อสาร
โทรคมนาคมไทย: องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยกับกิจการโทรคมนาคม
ประวัติศาสตร์การสื่อสาร
โทรคมนาคมไทย: ยุคเครือข่าย
อินเทอร์เน็ต
พื้นฐานร่วมเทคโนโลยี
โทรคมนาคมกับการสื่อสาร
มวลชน
พื้นฐานกฎหมายเกี่ยวกับการประกอบกิจการโทรคมนาคม
ความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้าด้านสื่อสาร
วิทยาการการทดสอบทางโทรคมนาคม

วิทยาการวางแผนและการสร้างแผนที่นำทางเทคโนโลยี
โทรคมนาคม

เศรษฐศาสตร์โทรคมนาคม

โซ่คุณค่าของอุตสาหกรรมการสื่อสารโทรคมนาคม
พื้นฐานดัชนีวรรณกรรมสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าสื่อสารและ
แขนงที่เกี่ยวข้อง
วิวัฒนาการวิทยุโทรศัพท์ โทรศัพท์เคลื่อนที่และมาตรฐานโทรคมนาคมที่เกี่ยวข้อง
สมาคมวิชาการไฟฟ้า/อิเล็กทรอนิกส์ คอมพิวเตอร์ โทรคมนาคมและสารสนเทศกับกิจกรรมวิชาการ
ชมรมไฟฟ้าสื่อสาร สมาคมสถาบันวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์
คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าและความถี่วิทยุเพื่อการสื่อสาร
การบริหารจัดการทรัพยากรการสื่อสารวิทยุเบื้องต้น
รหัสมอร์สเพื่อการสื่อสาร
กล้ำสัญญาณพื้นฐานเพื่อ
การสื่อสาร
พื้นฐานเทคโนโลยีรหัสควบคุมความผิดพลาดสำหรับการ
สื่อสาร
พื้นฐานการแผ่สเปกตรัมสำหรับการสื่อสาร
หลักการของซีดีเอ็มเอ
หลักการเทียบจังหวะสัญญาณโทรคมนาคม
หลักการของปริมาณการใช้งานวงจรสื่อสารและหมายเลขโทรคมนาคม
โครงข่ายการสื่อสารข้อมูลความเร็วสูงเอสดีเอช
พื้นฐานคุณภาพการบริการในเครือข่ายการสื่อสาร
เครือข่ายเฉพาะที่
เทคโนโลยีเอทีเอ็ม 
อินเทอร์เน็ตโพรโทคอล
เวอร์ชัน ๖
โครงข่ายโทรคมนาคมยุคหน้า
 พื้นฐานสายส่งสัญญาณสำหรับการสื่อสาร
 วิทยาการโทรศัพท์พื้นฐานและโครงข่าย
 เทคโนโลยีชุมสายโทรศัพท์พื้นฐาน
หลักการของระบบตรวจสอบคู่สายโทรศัพท์พื้นฐาน
พื้นฐานระบบเทเลกซ์
หลักการทำงานเบื้องต้นของเครื่องโทรสาร
เทคโนโลยีสื่อสารผ่านสายความเร็วสูง: ดีเอสแอล
การสื่อสารผ่านสายไฟฟ้า
โทรเลขเชิงแสง
พื้นฐานการสื่อสารเชิงแสง
พื้นฐานระบบสื่อสารด้วยเส้นใยนำแสง
พื้นฐานระบบเส้นใยนำแสงสู่บ้าน
ระบบสื่อสัญญาณแสงหลายช่องแบบ DWDM
พื้นฐานสายอากาศวิทยุเพื่อการสื่อสาร
สายอากาศฉลาด
เทคโนโลยีการสื่อสารไร้สายระยะใกล้
ระบบการระบุด้วยคลื่นวิทยุหรืออาร์เอฟไอดี
วิทยาการเครือข่ายไร้สายแบบไวไฟ
วิทยุสมัครเล่น
วิทยาการเครือข่ายตรวจวัดสัญญาณแบบไร้สาย
อัลตราไวด์แบนด์สำหรับการสื่อสารไร้สาย
ระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ ๔๗๐ เมกกะเฮิรตซ์
การสื่อสารเหนือพื้นน้ำ
เครือข่ายเคเบิลใต้น้ำและ
การเชื่อมต่อในประเทศไทย
การแพร่ภาพโทรทัศน์พื้นฐาน
การพัฒนาเทคโนโลยี
เครือข่ายโทรทัศน์ไทยทีวีสี ช่อง
เทเลเท็กซ์
การสื่อสารบรอดแบนด์
การสื่อสารบรอดแบนด์ความเร็วสูงผ่านสายไฟฟ้า
เครือข่ายเซ็นเซอร์ไร้สาย
พื้นฐานโครงข่ายการสื่อสารร่วมระบบดิจิทัล
เทคโนโลยีเครือข่ายส่วนตัวแบบเสมือน
เครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทย
เทคโนโลยีการสื่อสารสำหรับระบบควบคุมการจำหน่ายไฟฟ้า
พื้นฐานระบบสื่อสารสำหรับการจ่ายไฟฟ้า
วิทยาการการสื่อสารข้อมูลจราจรผ่านคลื่นวิทยุกระจายเสียงเอฟเอ็ม
พื้นฐานระบบการสื่อสารเพื่อการบริหารทรัพยากรน้ำ
ระบบโทรมาตรเพื่อการ
ชลประทาน
ระบบการสื่อสารเพื่อการเตือนภัยสึนามิ
ระบบการสื่อสารเพื่อการแจ้งภัยและความปลอดภัยทางทะเล
ของโลก
พื้นฐานการสื่อสารกับหอเตือนภัย
เครือข่ายโทรคมนาคมเพื่อโครงการการพัฒนาภูเก็ต
ระบบสื่อสารกองทัพไทย
พื้นฐานการสื่อสารผ่าน
ดาวเทียม
ประวัติและพัฒนาการของดาวเทียมสื่อสาร
วิทยาการดาวเทียมธีออส
ดาวเทียมไทพัฒ
ดาวเทียมสำรวจทรัพยากรประเทศไทย
การรังวัดด้วยดาวเทียมจีพีเอสเพื่อการสำรวจทางการแผนที่
ระบบสำรวจข้อมูลทางสมุทรศาสตร์และสภาพ
แวดล้อมทางทะเลโดยใช้เทคโนโลยีทุ่นลอยสื่อสารผ่านดาวเทียม

   ระบบการสื่อสารเพื่อการเตือนภัยสึนามิ
    (Communication Systems for Tsunami Warning)

    มณี แก้วยอด และ สิทธิกานต์ วิทิตสุนทร
    ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ (ศภช.)
 

  ๑.อภิธานศัพท์ (Glossary)

 
 

  ระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิ (Deep-ocean Assessment and Reporting of Tsunami: Dart)

          ระบบที่ได้รับการออกแบบ โดยองค์กรการบริหารสมุทรศาสตร์ และบรรยากาศแห่งชาติ สหรัฐอเมริกา (Nation  Oceanic  and  Atmospheric
          Administration: NOAA) เพื่อทำหน้าที่ในการเฝ้าสังเกตการณ์ ตรวจจับและวัดระดับน้ำ พร้อมทั้งรายงานการเกิดคลื่นสึนามิ

  ทุ่นลอย (Buoy) 

          อุปกรณ์ลอยน้ำสำหรับให้สิ่งอื่นเกาะหรือค้ำจุน ผลิตจากวัสดุที่มีความแข็งแรง ทนทาน ทนแดด และทนการกัดกร่อนของน้ำทะเล ไม่เป็นสนิม รวม
          ทั้งมีสมอ  และสายโยงยึดสมอ ที่มีความเหนียวทนทานสูง ทุ่นลอยมีหลายชนิด เช่น ทุ่นบอกตำเหน่ง (Sea mark buoy ) ทุ่นผูกเรือหรือจอดเรือ
          (Mooring buoy) ทุ่นตรวจจับโดยใช้คลื่นโซนาร์ (Sonobuoy) ทุ่นตรวจอากาศ (Weather buoy) และทุ่นตรวจวัดคลื่นสึนามิ (Tsunami buoy)
          เป็นต้น

  เครื่องบันทึกความดันน้ำ (Bottom Pressure Recorder: BPR)

          อุปกรณ์ที่ทำหน้าที่วัดความดันที่เปลี่ยนแปลงของน้ำบริเวณพื้นมหาสมุทร พื่อใช้สำหรับการคำนวณหาระดับความ สูงของน้ำด้านบน ระบบนี้สามารถ
          ตรวจจับคลื่นสึนามิ ที่มีแอมพลิจูดเล็กเพียง ๑ เซนติเมตรได้ รวมทั้งยังสามารถ บันทึกข้อมูลวัน และเวลาที่บันทึกข้อมูล ค่าแรงดันไฟฟ้าของ
          แบตเตอรี่ รวมถึงการตรวจสอบและติดตามสถานภาพ ของอุปกรณ์ด้วย

  ดาวเทียมอิริเดียม (Iridium Satellite)

          กลุ่มดาวเทียมวงโคจรต่ำ ที่มีวงโคจรความสูง จากผิวโลกไม่เกิน ๒,๐๐๐ กิโลเมตร นำมาใช้สำหรับงานด้านการสื่อสารโทรคมนาคม เช่น ระบบ
          โทรศัพท์สื่อสาร  ผ่านดาวเทียมอิริเดียม เป็นต้น ซึ่งในการใช้งานต้องใช้ดาวเทียมเป็นจำนวนมาก (จำนวน ๖๖ ดวง) หรือที่เรียกว่า กลุ่มดาวเทียม
          (satellite constellation) เพื่อช่วยเพิ่มระยะทางในการสื่อสารระหว่างดาวเทียมและผู้ใช้งานบนพื้นโลก

  ระบบโทรคมนาคมรอบโลก (Global Telecommunications System: GTS)

         ระบบสื่อสารระหว่างหน่วยงานต่างๆ ด้านอุตุนิยมวิทยา ใช้เพื่อการแลกเปลี่ยนข่าวสาร เกี่ยวกับสภาพอากาศ รวมถึงการเตือนและเฝ้าระวังภัยสึนามิ
         และข้อมูลที่เกี่ยวข้อง เช่น ข้อมูลระดับน้ำทะเล (Sea Level Data) และข้อมูลความไหวสะเทือน (Seismic Data) พร้อมทั้งถ่ายทอดความรู้ทาง
         เทคนิคเกี่ยวกับการนำเสนอ และจัดแสดงข้อมูล โดยกรมอุตุนิยมวิทยา เป็นศูนย์กลางโทรคมนาคม ในภูมิภาค (Regional Telecommunication
         Hub) ของเอเซียตะวันออกเฉียงใต้

  โอเพ่นแคร์ (Open Exchange for Collaborative Activities in Response to Emergency: OpenCARE) 

         เครือข่ายแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารและการแจ้งเตือนภัยพิบัติ ซึ่งเชื่อมโยงระบบการสื่อสารแลกเปลี่ยนข้อมูล ระหว่างหน่วยงานบรรเทาสาธารณภัย
         และหน่วยงานอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องทั่วประเทศและทั่วโลก เพื่อช่วยเพิ่มประสิทธิภาพ ในการป้องกันและช่วยเหลือผู้ประสบภัยได้อย่างมีประสิทธิภาพ
 
  ๒.บทคัดย่อ up

         ระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิ เป็นระบบเตือนภัยพื้นฐานที่ถูกนำมาติดตั้งในมหาสมุทรต่างๆ ทั่วโลก เพื่อการเตือนภัยและเก็บข้อมูลเพื่อใช้สำหรับการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ โดยการตรวจวัดระดับน้ำในมหาสมุทรด้วยการวัดค่าความกดดัน ของน้ำทะเลบริเวณพื้นมหาสมุทร เมื่อมีเหตุการณ์แผ่นดินไหว ระบบตรวจวัดคลื่นสินามิจะส่งข้อมูลระดับน้ำ ผ่านระบบดาวเทียม ไปยังศูนย์เตือนภัยสึนามิ จากนั้นศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติจะนำข้อมูลระดับน้ำที่ได้รับ มาใช้ในการประเมินสถานการณ์ร่วมกับข้อมูลอื่นๆ เมื่อได้ผลจากการวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้รับมาแล้ว ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติจะทำการส่งข้อมูลดังกล่าวผ่านระบบเครือข่ายต่างๆ เพื่อแจ้งให้ประชาชนรับทราบ โดยแจ้งผ่านช่องทางต่าง ๆ ประกอบด้วยระบบข้อความระยะสั้น โทรสาร โอเพ่นแคร์ พนักงานให้ข้อมูลทางโทรศัพท์ โทรศัพท์สายด่วน หอเตือนภัยและออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ เป็นต้น

  Abstract   up

         Dart Buoy or Tsunami warning system was installed at various sites in the oceans around the world. Basically, changes in sea-water level will be measured by sea-water pressure gauge which installed at the ocean floor and then transmitted to the Tsunami Warning Center via satellite within few seconds after the earthquake. Next, the center will bring the sea level data and others in order to evaluate. Finally, in case of the event warning information would be then distributed via SMS, FAX, OPENCARE, call center, warning tower, and television broadcasting.  

  ๓.บทนำ (Introduction) up

         ระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิ เริ่มมีการพัฒนาขึ้นเมื่อปี พ.ศ.๒๕๓๙ โดยศูนย์วิจัยเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมทางสมุทรศาสตร์แปซิฟิก (Pacific Marine Environmental Laboratory: PMEL) ซึ่งเป็นการพัฒนาภายใต้ โครงการบรรเทาภัยสึนามิแห่งชาติสหรัฐอเมริกา (US.National Tsunami Hazard Migration Program: NTHMP) เพื่อส่งมอบให้กับศูนย์ข้อมูลทุ่นตรวจวัดสึนามิแห่งชาติ (National Data Buoy  Center: NDBC)  โดยโครงการทั้งหมด
ดังกล่าว อยู่ในความรับผิดชอบ ขององค์กรการบริหารสมุทรศาสตร์และบรรยากาศแห่งชาติ สหรัฐอเมริกา (National Oceanic and Atmospheric Administration: NOAA) มีระยะเวลาในการพัฒนา ๖ ปี ซึ่งทาง NOAA ได้เริ่มติดตั้งทุ่นกลุ่มแรก จำนวน ๖ สถานี บริเวณมหาสมุทรแปซิฟิก และมีแผนจะติดตั้งให้ครบตามที่โครงการได้กำหนดไว้คือจำนวน ๓๙ สถานี ในปี พ.ศ.๒๕๕๑ [๑] ซึ่งโครงการนี้รัฐบาลของประเทศไทยและรัฐบาลของประเทศสหรัฐอเมริกาได้ร่วมลงนามในบันทึกข้อตกลงความร่วมมือทางวิชาการเพื่อติดตั้งระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิจุดแรกในมหาสมุทรอินเดีย โดยทำการติดตั้งในน่านน้ำสากลระหว่างวันที่ ๑-๗ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๔๙ บริเวณละติจูด ๘.๙ องศาเหนือ ลองจิจูด ๘๘.๕ องศาตะวันออก ห่างจากเกาะภูเก็ตไปทางทิศตะวันตกประมาณ ๖๐๐ ไมล์(๙๖๕ กิโลเมตร) 


  ๔.องค์ประกอบโดยทั่วไปของระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิ
   up

          ระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิมีส่วนประกอบหลักสองส่วน คือ

       ๔.๑ เครื่องบันทึกความดันน้ำ
(Bottom Pressure Recorder: BPR) ถูกติดตั้งอยู่ที่พื้นมหาสมุทร ทำหน้าที่ในการตรวจจับการเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำทะเล แล้วส่งสัญญาณให้ทุ่นลอยบนผิวน้ำ ประกอบด้วยส่วนต่าง ๆ ดังนี้

            ก) ตัวรับ - ส่งสัญญาณเสียง (Acoustic transducer) ทำหน้าที่รับส่งสัญญาณระหว่าง BPR และทุ่นลอย
            ข) ตัวปล่อยสัญญาณเสียง (Acoustic release) ทำหน้าที่ปล่อยสัญญาณเสียง
            ค) หน่วยประมวลผลกลาง (Central processing unit: CPU) ทำหน้าที่หลักในการประมวลผลข้อมูลแรงดันน้ำทะเล เพื่อคำนวณหาระดับน้ำทะเล
            ง) แบตเตอรี่ (Batteries) ทำหน้าที่จ่ายไฟให้กับอุปกรณ์ต่าง ๆ ของเครื่องบันทึกความดันน้ำ
            จ) ตัวตรวจวัด (Sensor) ทำหน้าที่ตรวจวัดแรงดันน้ำทะเล

      ๔.๒ ทุ่นลอยบนผิวน้ำ
(Surface Buoy) เป็นทุ่นที่ลอยอยู่เหนือผิวน้ำ ทำหน้าที่ในการรับส่งสัญญาณระหว่าง BPR และระบบดาวเทียม ประกอบด้วยส่วนต่าง ๆ ดังนี้

            ก) ตัวตรวจวัดอื่นๆ (Optional sensor mast) ทำหน้าที่ตรวจวัดค่าอื่นๆ เช่น ทิศทางลม อุณหภูมิ
            ข) เสารับส่งสัญญาณดาวเทียม (Iridium & GPS antennas) ทำหน้าที่รับส่งสัญญาณจากดาวเทียม
            ค) ระบบอิเล็กทรอนิกส์ (Electronic systems) ทำหน้าที่หลักในการรับส่งสัญญาณจาก BPR ไปยังดาวเทียม
            ฉ) แบตเตอรี่ (Batteries) ทำหน้าที่จ่ายไฟให้กับอุปกรณ์ต่างๆ ของทุ่นลอยน้ำ
            ช) สมอ (Anchor) ทำหน้าที่ยึดทุ่นลอยให้อยู่ในตำแหน่งที่ต้องการ [๒] [๓]

  ๕.หลักการทำงานของระบบตรวจวัด คลื่นสึนามิ   up

         หลักการทำงานของระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิสามารถแสดงได้ดังรูปที่ ๕.๑ ซึ่งเป็นการทำงานร่วมกันระหว่างเครื่องตรวจวัดความดันน้ำและทุ่นลอยที่ผิวน้ำ ซึ่งอุปกรณ์ทั้งสองชนิดเป็นอุปกรณ์ที่ต้องมีการสื่อสารกันตลอดเวลา โดยเครื่องตรวจวัดความดันน้ำจะทำหน้าที่ ในการติดตามการเปลี่ยนแปลงระดับน้ำ และนำข้อมูลที่ได้ส่งผ่านไปยังทุ่นลอยในรูปของสัญญาณเสียง จากนั้นระบบจะทำการรวบรวมข้อมูลพร้อมทั้งส่งข้อมูลดังกล่าวไปยังดาวเทียม เพื่อให้ดาวเทียมส่งข้อมูลที่ได้ไปยังสถานีรับ สัญญาณภาคพื้นดินในรูปของสัญญาณดาวเทียม เมื่อสถานีรับภาคพื้นดิน ได้รับข้อมูลดังกล่าว แล้วก็จะทำการประมวลผลผ่านแบบพยากรณ์ จากนั้นข้อมูลที่ได้จากการประมวลผลนี้จะถูกส่งไปยังศูนย์เตือนภัยสึนามิเพื่อออกประกาศเตือนต่อไป

       ระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิแบบทุ่นลอยสามารถทำงานได้ในสามสภาวะการทำงานประกอบด้วย

       ก) การส่งสัญญาณในภาวะปกติ (Normal Mode) เครื่องตรวจวัดความดันน้ำจะทำหน้าที่บันทึกข้อมูลที่ได้จากการตรวจวัดทุก ๑๕ นาที ซึ่งเป็นข้อมูลวันและเวลาที่บันทึกข้อมูล ค่าแรงดันไฟฟ้าของแบตเตอรี่ และการตรวจสอบติดตามสถานภาพของอุปกรณ์ โดยข้อมูลที่ได้จะเป็นข้อมูลแบบค่าเฉลี่ย ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะถูกส่งไปยังศูนย์ควบคุมภาคพื้นดินทุก ๖ ชั่วโมงหรืออาจน้อยกว่า และถ้าไม่มีข้อมูลจากเครื่องวัดความดันน้ำส่งมา ทุ่นลอยที่ผิวน้ำจะทำการค้นหาตำแหน่งของตัวเองและแจ้งมายังศูนย์ควบคุม

       ข) เมื่อเกิดเหตุการณ์หรือแบบสั่งการหรือแบบฉุกเฉิน (Event or Incident or Emergency Mode)ตามปกติเครื่องวัดความดันน้ำจะมีการพยากรณ์ความสูงของระดับน้ำโดยใช้อัลกอริทึมสำหรับพยากรณ์ ซึ่งค่าความสูงของระดับน้ำที่ได้นี้จะถูกนำมาเปรียบเทียบกับค่าตรวจวัดจริง และเมื่อปรากฏว่าค่าที่ได้จากการตรวจวัดจริง จำนวน ๒ ค่า มีค่ามากกว่าค่าระดับพยากรณ์ ๑-๓ เซนติเมตร ระบบจะทำการเข้าสู่โหมดสั่งการแบบฉุกเฉิน (Tsunami Mode) ทันที และเมื่อระบบเปลี่ยนมาใช้โหมดสั่งการแบบฉุกเฉินแล้ว ระบบจะทำการส่งข้อมูลด้วยความถี่สูงขึ้นเป็นเวลาอย่างน้อย ๒ ชั่วโมง โดยในชั่วโมงแรกระบบจะทำการส่งข้อมูลทุกๆ ๑ นาที (นอกจากการเปลี่ยนโหมดอัตโนมัติแล้ว ศูนย์เตือนภัยสึนามิยังสามารถสั่งการให้ระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิเปลี่ยนเข้าสู่โหมดสั่งการแบบฉุกเฉิน:Tsunami Mode ได้) หลังจากผ่านช่วงเวลาดังกล่าวไปแล้ว หากเครื่องตรวจวัดระดับน้ำยังสามารถวัดได้ถึง ความปั่นป่วนของน้ำในมหาสมุทร ระบบก็จะยังอยู่ในโหมดสั่งการแบบฉุกเฉินต่อไปและจะกลับเข้าสู่โหมดสภาวะปกติเมื่อความปั่นป่วนของน้ำกลับเข้าสู่สภาวะปกติ

       ค) เมื่อทำการซ่อมบำรุงและติดตั้งอุปกรณ์เครื่องมือ (Maintenance Mode) ในขณะปฏิบัติการการติดตั้งระบบ การซ่อมบำรุง การเคลื่อนย้าย การปรับปรุงซอฟท์แวร์ หรือฮาร์ดแวร์ ผู้ควบคุมสามารถกำหนดควบคุม และสั่งการให้อุปกรณ์แต่ละชนิดในระบบปฏิบัติการทำงานแยกกันได้ เพื่อให้ระบบสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด

       เมื่อศูนย์เตือนภัยสึนามิได้รับข้อมูลจากระบบเครื่องตรวจวัดคลื่นสึนามิแล้ว ศูนย์ฯ จะทำการส่งข้อมูลดังกล่าวผ่านทางระบบต่าง ๆ ดังนี้

       ก) ผ่านระบบจีทีเอส (Global Telecommunications System: GTS) ของกรมอุตุนิยมวิทยาสากลหรือผ่านทางองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (World Meteorological Organization: WMO)

       ข) ผ่านทางอินเทอร์เน็ตบราวเซอร์ (Browser)

       ค) ผ่านอินเทอร์เน็ตทางโปรแกรมตรวจวัดระดับน้ำ (Wget) ซึ่งใช้เพื่อดาวน์โหลดข้อมูลต่างๆ จากเว็บไซต์ที่เปิดให้บริการข้อมูลแบบเอฟทีพี (File Transfer Protocol: FTP) หรือเอชทีทีพี (Hyper Text Transport Protocol: http)

       ง) ผ่านระบบบริการรับส่งไฟล์ (File) ระหว่างเครื่องคอมพิวเตอร์แบบเอฟทีพี [๔] [๕]


 
                                               
  รูปที่ ๕.๑ ระบบเครื่องตรวจวัดสึนามิแบบทุ่นลอย
 

  ๖.การกระจายตัวของระบบตรวจวัดคลื่น สึนามิทั่วโลก    up

        ในการรับข้อมูลระดับน้ำจากระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิของประเทศไทย นอกจากข้อมูล จากระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิ ที่ติดตั้งอยู่ที่มหาสมุทรอินเดีย
แล้ว ยังสามารถรับข้อมูลระดับน้ำจากระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิอื่น ๆ ที่ติดตั้งอยู่ทั่วโลก  เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการเตือนภัย ซึ่งระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิ ณ (พ.ศ.๒๕๕๑) ประกอบด้วยทุ่นทั้งหมดจำนวน ๓๖ ทุ่น ดังแสดงในรูปที่๖.๑ แบ่งเป็น

        ๖.๑.๑ ทุ่น DART I ๓ ทุ่น (จะมีการปรับปรุงเป็น DART II ทั้งหมด)

        ๖.๑.๒ ทุ่น DART II ๓๓ ทุ่น

และสามารถแยกออกตามภูมิภาค ได้ดังนี้
 
        ก) มหาสมุทรแอตแลนติก/ทะเลแคริบเบียน ๕ ทุ่น
        ข) ชายฝั่งตะวันตก(สหรัฐอเมริกา) ๕ ทุ่น
        ค) รัฐอลาสก้า (สหรัฐอเมริกา) ๗ ทุ่น
        ง) แปซิฟิกตะวันออก ๓ ทุ่น
        จ) ฮาวาย / แปซิฟิกตะวันออกเฉียงใต้ ๒ ทุ่น
        ฉ) แปซิฟิกตะวันตก ๑๐ ทุ่น
        ช) ออสเตรเลีย ๑ ทุ่น
        ซ) ชิลี ๑ ทุ่น
        ฌ) ไทย ๑ ทุ่น
        ญ) อินโดนีเซีย ๑ ทุ่น


 
                                                              
  รูปที่ ๖.๑ ตำแหน่งของการติดตั้งระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิ
 


  ๗.
จดหมายเหตุ   up

          จากเหตุการณ์ธรณีพิบัติภัยสึนามิเมื่อวันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๔๗ ซึ่งประเทศไทยเป็นหนึ่งในประเทศที่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ในครั้งนั้น เนื่องจากไม่สามารถเตือนภัยสึนามิได้ล่วงหน้า ดังนั้นประเทศไทย จึงจำเป็นต้องมี ระบบตรวจวัดคลื่นในมหาสมุทรอินเดีย รัฐบาลไทยจึงทำการลงนามบันทึกข้อตกลงความร่วมมือทางวิชาการระหว่างประเทศไทยและประเทศสหรัฐอเมริกา ในการติดตั้งทุ่นลอยระบบเตือนภัยสึนามิเป็นจุดแรกในมหาสมุทรอินเดีย เพื่อใช้วัดคลื่นสึนามิ ซึ่งจะเป็นประโยชน์สำหรับประเทศไทยและประเทศอื่นๆ ในภูมิภาค

         ตารางที่ ๗.๑ เหตุการณ์สำคัญของการสื่อสารกับหอเตือนภัย


ปี พ
..


เหตุการณ์
 


๒๕๓๙

 

ศูนย์วิจัยเกี่ยวกับ  สภาพแวดล้อมทางสมุทรศาสตร์แปซิฟิก ( PMEL ) ได้ทำการพัฒนาระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิขึ้น ซึ่งเป็นการพัฒนาภายใต้โครงการบรรเทาภัยสึนามิแห่งชาติสหรัฐอเมริกา (NTHMP) เพื่อส่งมอบให้กับศูนย์ข้อมูลทุ่นตรวจวัดสึนามิแห่งชาติ (NDBC)


๒๕๔๐


องค์กรการบริหารสมุทรศาสตร์และบรรยากาศแห่งชาติสหรัฐอเมริกา(
NOAA) ได้เริ่มติดตั้งทุ่นกลุ่มแรก
จำนวน ๖ สถานี



๒๕๔๙


๑-๗  ธันวาคม  ได้มีการติดตั้งระบบตรวจวัดคลื่นสึนามิจุดแรก ในมหาสมุทรอินเดีย  โดยรัฐบาลของประเทศไทย และ
รัฐบาลของประเทศสหรัฐอเมริกาได้ร่วมลงนามในบันทึกข้อตกลงความร่วมมือทางวิชาการเพื่อติดตั้งระบบตรวจวัดคลื่น
สึนามิ ในน่านน้ำสากล บริเวณละติจูด ๘.๙ องศาเหนือ ลองจิจูด ๘๘.๕ องศาตะวันออก ห่างจากเกาะภูเก็ตไปทางทิศตะวันตกประมาณ ๙๖๕ กิโลเมตร โดยทุ่นลอยตรวจวัดสึนามิ จะสื่อสารกับศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ ทางการสื่อสารผ่านดาวเทียม
 

 

  ๘.บรรณานุกรม  up

[๑] Christian Meinig, Marie C. Eble, and Scott E. Stalin. “System development and performance of the Deep-ocean Assessment and Reporting
of Tsunamis (DART) system from 1997–2001”. In ITS 2001 Proceedings, NHTMP Review Session, pp. R-24. 2001.
 
[๒] Meinig, C., S.E. Stalin, A.I. Nakamura, H.B. Milburn (2005), Real-Time Deep-Ocean Tsunami Measuring, Monitoring, and Reporting System:
The NOAA DART II Description and Disclosure.
 
[๓] Gonzalez, F.I., H.M. Milburn, E.N. Bernard and J.C. Newman. “Deep-ocean Assessment and Reporting of Tsunamis (DART): Brief Overview
and Status Report. In Proceedings of the International Workshop on Tsunami Disaster Mitigation”. NOAA, PMEL. 1998. Tokyo, Japan.19-22
January 1998.
 
[๔] L. Kong. ITIC. “DART Buoy Provide Real-Time Reporting of Tsunamis.” Tsunami Newsletter, Vol XXXIV, Number 2. International Tsunami
Symposium 2001 Proceeding.

[๕] The United Stage Of America, “NOAA,” Deep-ocean Assessment and Reporting of Tsunamis (DART): System Overview. May 2, 2008,
March 30, 2008

[๖] Green, D. (2006): Transitioning NOAA Moored Buoy Systems From Research to Operations. In Proceedings of OCEANS’06 MTS/IEEE
Conference, 18-21 September 2006, Boston, MA, CD-ROM.